TENİS ÖĞRENİYORUM PRP

Diyelim ki rakip ad-court'tan servis kullandı ve topu bir şekilde forehand'ine doğru return ettik. Daha sonra rakip forehand'i ile topu bizim deuce-cort'umuza doğru ancak koşarak vuruş yapabileceğimiz uzaklığa gönderdi. Bu durumda ana olarak iki seçeneğimiz var. Ya "madem koşuyorum hızlıyım, ben bu topu aynı sertlikte çeviririm" deyip, sağlam bir forehand çıkarmaya çalışacağız. Veya "sağlamcı davranıp, bu topu yavaş ama derin bir lob ile karşıya gönderip, tekrar avantaj kazanmaya çalışmalıyım" şeklinde bir düşünce yapısıyla aksiyon almalıyız. İlk seçenek cesur ve daha agresif. Tam da bu nedenle unforced-error'e daha açık. Topun yüksekliği, topa yetişme durumumuz bu opsiyonu seçmemiz için bizi motive edebilir. Ayrıca bu vuruş daha eğlenceli. İkinci seçenek daha sağlamcı ve kaybettiğimiz avantajı ele almamıza yarayabilir. Biraz ödün vererek, daha sonraki vuruşta eğlencenin tadını daha çok çıkarabiliriz. Çünkü rakibin backhand'ine gönderec...

Rekreasyonel oyuncular olarak en büyük problemlerimizden biri de ayaklarımızın çok hızlı olmaması. Bunun için hem yaşımız çok uygun değil hem de sporcu bir geçmişimiz yok. Dolayısıyla kortun geometrisini her şekilde avantajımıza kullanmamız rakibi zora sokmamızı ve daha fazla sayı almamızı sağlayacaktır. Öncelikle cross-court oynamanın birden fazla avantajı olduğunu biliyoruz. Onlardan biri de filenin orta kısmının nerdeyse 13cm daha kısa olması. Yani bu demek oluyor ki, sert olmayan ama fileyi çok da aşmayacak şekilde kortun kenarlara göndereceğimiz toplar rakibi gerçekten zorlayacaktır. Bu tip uzak toplara koşma hevesimin beni sonrasında çok yorduğunu biliyorum. Bu demektir ki bu vuruşlarla en kötü ihtimalle rakibi 2-3 sayı ödün verip yorabiliriz. Hele hele koşmayan bir rakibe karşı az efor harcayarak kolay sayılar almamıza yarayabilir bu tür kenar topları. Dikkat ederseniz topla buluşma kortun kenarlarına yaklaştıkça, vuruş açısı da bir o kadar keskinleşebiliyor.